Αγαπημένη συντρόφισσα Ρόζα, με ρώτησες σε ποια χώρα είμαι,
και τι συμβαίνει εδώ. Ακου, δεν είμαι σίγουρος.
Ιδού μερικές εικόνες και ήχοι. Το χρώμα είναι κακό.
Είναι φιλμ από τη Δυτική Γερμανία επεξεργασμένο σε βουλγαρικό εργαστήριο.
Τι υπάρχει σε αυτή τη χώρα, με ρωτάς.
Υπάρχουν κορίτσια της τηλεόρασης που φορούν πουλόβερ από κασμίρ.
Τρία. Υπάρχουν μέρη…
Τρία.
Υπάρχουν μέρη όπου οι άνθρωποι δουλεύουν, σε αυτήν τη χώρα είναι…
Τρία.
Υπάρχουν μέρη όπου οι άνθρωποι δουλεύουν,
και σε αυτή τη χώρα είναι τρομερά θλιβερά.
Προφανώς δεν έχει γίνει ακόμα επανάσταση.
Πολύ συχνά ακούς αμερικάνικες μελωδίες, διασκευασμένες.
Παράγονται εργαλειομηχανές, όπλα, ουράνιο,
πολύ ατσάλι, φορτηγά,
ατμομηχανές, τραμ.
Μάλλον είναι μια χώρα ήδη εισαγμένη στον κόσμο της σύγχρονης οικονομίας,
μια δυτική χώρα.
Ναι, είμαστε στη Δύση:
Στα χωράφια, υπάρχουν διαφημίσεις για μεγάλα αμερικάνικα τραστ.
Εφτά.
Αυτή είναι η εικόνα μιας νεαρής εργάτριας με μπικίνι,
αλλά δεν είχαμε το δικαίωμα να τη δείξουμε
γιατί είχε πουληθεί στην Columbia Broadcasting Corporation.
Στους νέους εργάτες αρέσουν πολύ οι Μπιτλς,
κι η κυβέρνηση τους επιτρέπει να έχουν μακριά μαλλιά.
Πρέπει να είμαστε στη Γιουγκοσλαβία.
Α, όχι, είμαστε στην Τσεχοσλοβακία.
Που είναι γεμάτη από ιστορικές παραδόσεις της Δύσης.
Τις Κυριακές, πολλοί εργάτες προτιμούν να πλύνουν τα αυτοκίνητά τους
από το να πηδήξουν τις γυναίκες τους.
Υπάρχουν μέσα μαζικής μεταφοράς για τους λιγότερο τυχερούς εργάτες.
Για τον ύπνο και τον έρωτα, η κυβέρνηση οικοδόμησε ισότιμη στέγαση.
Στα εργοστάσια, οι επιστάτες με δυσκολία κάνουν τους εργάτες να δουλέψουν.
Δεκατρία.
Τα ξενοδοχεία πουλούν φωτογραφίες…
Δεκατρία.
Τα ξενοδοχεία πουλούν αντίγραφα φωτογραφιών από το Playboy.
Υπάρχουν ακόμα κάμποσοι μικροέμποροι, ειδικά στις μεγάλες πόλεις.
Υπάρχουν διαφημίσεις νέον για τα ρωσικά τρένα.
Υπάρχουν δημοσιογράφοι που κάνουν ρεπορτάζ για τους εργάτες στην τηλεόραση.
Υπάρχουν τανκς, ναι τανκς, που επιτηρούν τους αγρότες.
Οι άνεργοι νέοι
έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν τους χώρους άθλησης για παιδιά.
Δεκαεννιά. Ακόμα κι έτσι, πρέπει να είναι μια σοσιαλιστική χώρα.
Οι κερασιές που βρίσκονται στο δρόμο είναι κυριολεκτικά δίπλα στο δρόμο,
όχι πίσω από φράχτες,
που σημαίνει ότι αυτό το αγροτικό προϊόν είναι διαθέσιμο σε όλους.
Οι εργάτες κοιτούν θυμωμένα
τον τρόπο που η παραγωγή αυτοκινήτων έχει χωριστεί στα δύο,
μεγάλα αυτοκίνητα για τους ηγέτες,
μικρά αυτοκίνητα για τους εργάτες,
αν οικονομικά το αντέχουν.
Είμαστε σε μια σοσιαλιστική χώρα. Οποιος μιλά για σοσιαλισμό, μιλά για κόκκινο:
το κόκκινο του αίματος που έχυσαν οι εργάτες για τη χειραφέτησή τους.
Αυτό είναι ένα μεγάλο εργοστάσιο στην Πράγα,
με πορτραίτα των εκπροσώπων του λαού.
Υπήρξε διαμάχη ανάμεσα στα είδη κόκκινου:
το κόκκινο που έρχεται από αριστερά και το κόκκινο που πηγαίνει προς τα δεξιά.
Κατά τη διάρκεια της νύχτας,
τα πορτραίτα των ηγετών των εργατών αφαιρέθηκαν από τη θέση τους.
Είκοσι πέντε.
Η παραγωγή έχει αποδιοργανωθεί.
Είμαστε σε μια πολύ άρρωστη χώρα.
Αλλη μια εικόνα που δεν έχουμε το δικαίωμα να δούμε
επειδή οι τσέχικες ειδήσεις την πούλησαν
σε τηλεοπτικό δίκτυο της Δυτικής Γερμανίας.
Είκοσι εφτά. Οι Αμερικάνοι δεν είναι οι μόνοι,
υπάρχουν επίσης γιαπωνέζικες και ιταλικές εταιρίες που διαφημίζονται ακατάπαυστα.
Δεν υπάρχουν εργάτες,
αλλά η εργατική τάξη, η τσέχικη και σλοβάκικη εργατική τάξη.
Θα ήταν λάθος να θεωρούμε πως μιλάμε για έναν εργάτη όπως οι άλλοι,
για έναν οποιοδήποτε εργάτη.
Αυτή είναι μια όψη της Πράγας από το παράθυρο ενός ξενοδοχείου
για τουρίστες από τις δυτικές ευρωπαϊκές χώρες.
Κι αυτό είναι ένα περιοδικό που στέλνουν οι Κουβανοί από την Πράγα
στους αγωνιστές από τις δυτικές ευρωπαϊκές χώρες, όπου έχει απαγορευτεί.
Αυτό είναι ένα εθνικοποιημένο κατάστημα τροφίμων.
Τριάντα τρία. Αυτή είναι η ίδια ψεύτρα.
Αυτό είναι ένα προάστιο προλετάριων.
Αυτή είναι μια πόρνη πολυτελείας που ψαρεύει πελάτες.
Αυτό αποδεικνύει ότι υπάρχουν διευθυντές, γιατί υπάρχουν οι γραμματείς τους.
Αυτοί είναι φοιτητές.
Το 1968, χόρευαν όλη την άνοιξη.
Αυτοί είναι φράκτες από συρματόπλεγμα που βάζει η κυβέρνηση γύρω από
όλα όσα είναι ατομική ιδιοκτησία του λαού.
Αυτό, αυτό δεν ανήκει σε κανέναν.
Είναι κολεκτιβοποιημένο σιτάρι.
Αυτά είναι παιδιά που λένε ότι είναι παιδιά της δικτατορίας του προλεταριάτου.
Η εφημερίδα του συνδικάτου
υποστηρίζει ότι αυτές οι ατμομηχανές ανήκουν στους εργάτες των σιδηροδρόμων και τους ταξιδιώτες.
Η τσέχικη και σλοβάκικη εργατική τάξη προσπαθεί μάταια να μιλήσει.
Δεν τους καταλαβαίνουν πλέον στο κόμμα, που δίνει εντολές στα ρωσικά.
Σαράντα τρία. Εδώ είναι τα φαντάσματα
της Δεύτερης Διεθνούς.
Σαν τους βρικόλακες πέφτουν πάνω στην τσεχοσλοβάκικη εργατική τάξη.
«Μόλις το κοράκι δει ένα τριαντάφυλλο, νομίζει πως είναι αηδόνι»,
γεωργιανή παροιμία.
Σαράντα πέντε.
Αυτές οι μαριονέτες κι οι προδότες έχουν όνομα.
Χτες, Μπερνστάιν και Κάουτσκι. Σήμερα, Μπρέζνιεφ και Κοσίγκιν.
Πυροβολούν τον τσέχικο και σλοβάκικο λαό
με το ρεβόλβερ του Τζέιμς Μποντ, βάφοντάς το κόκκινο ώστε
να κρύψουν τα εγκλήματά τους από τους έντιμους κομμουνιστές.
Όπως έκανε η αναφορά του Χρουστσόφ, που σκόπιμα συνέβαλε
στη σύγχυση γύρω από τον Στάλιν,
έχει γίνει σήμερα ο πιο ένθερμος σύμμαχος του αστικού ιμπεριαλισμού
στην άγρια επίθεση του ενάντια στα επαναστατικά κινήματα.
Ωραία. Αυτό που μόλις είδαμε, Ρόζα,
είναι η δεδομένη κατάσταση στην Τσεχοσλοβακία,
τίποτα περισσότερο.
Μόνο ταξιδιωτικές εντυπώσεις, σουβενίρ,
όπως ο Ντελακρουά στην Αλγερία ή ο Κρις Μαρκέρ στην απεργία της Rhodiaceta.
Είναι αυτό που οι Νιου Γιορκ Τάιμς και η Λε Μοντ αποκαλούν ενημέρωση.
Και συμφωνώ μαζί σου, Ρόζα,
δεν αρκεί. Τώρα πρέπει να προσπαθήσουμε
να υψωθούμε πάνω από την αντιληπτική γνώση.
Πρέπει να παλέψουμε για να τη μετατρέψουμε σε λογική γνώση.
Να κάνουμε αυτήν την προσπάθεια, να παλέψουμε,
τι ακριβώς σημαίνει αυτό, για μας;
Σημαίνει: συγκεκριμένη ανάλυση αυτής της συγκεκριμένης κατάστασης.
Είμαστε σε μια χώρα άρρωστων ανθρώπων. Αυτό φαίνεται αμέσως.
Ωραία. Αλλά ποια είναι η αρρώστια τους;
Αυτό πρέπει να βρούμε.
Αυτή η αρρώστια συνδέεται με την προδοσία,
με την αναθεώρηση του μαρξισμού από ψευδοκομμουνιστές.
Αυτό μπορούμε να το αντιληφθούμε αμέσως.
Εντάξει. Αλλά η προδοσία δεν συνέβη έτσι απλά, από τύχη.
Για να παλέψουμε ενάντια στους ρεβιζιονιστές προδότες,
πρέπει πρώτα να τους βγάλουμε τη μάσκα, πρώτα να εξετάσουμε την ιστορία τους, να ξέρουμε.
Και για σένα και μένα, Ρόζα,
το να περάσουμε από την αντίληψη στη γνώση, τι σημαίνει αυτό;
Σημαίνει να ξεκινήσουμε το μοντάζ της ταινίας.
Να ξεκινήσουμε να ξεδιαλύνουμε τις αντιφάσεις.
Αυτό πρέπει να κάνουμε τώρα, Ρόζα.
Πρέπει να κάνουμε μοντάζ.
Πρέπει να οργανώσουμε τις εικόνες και τους ήχους αλλιώτικα,
να τα αποδεχτούμε ως αυτά που πραγματικά είναι.
Τι είναι, Βλαντιμίρ;
Εξωτερικές εκδηλώσεις της κομμουνιστικής πραγματικότητας,
της κομμουνιστικής μη πραγματικότητας, στην Τσεχοσλοβακία.
Εξωτερικές αιτίες.
Ναι, εξωτερικές αιτίες.
Τώρα ας οργανώσουμε αυτές τις εξωτερικές αιτίες σε μια γραμμή αντιρεβιζιονιστική.
Ναι.
Να δείξουμε αυτές τις εικόνες και ήχους σε αντιρεβιζιονιστική γραμμή
είναι το να εδραιώσουμε μια νέα, αντιφατική σχέση μεταξύ τους,
είναι να φέρουμε στο φως τις εσωτερικές αιτίες
κι έτσι να αρχίσουμε να γνωρίζουμε την ίδια την ουσία αυτού που καλείται
παρούσα κατάσταση στη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Τσεχοσλοβακίας.
Δεύτερο μέρος της ταινίας.
Συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης.
Ο ρεβιζιονισμός στην πράξη. Ο ρεβιζιονισμός στην πράξη.
Νοικιάσαμε αυτό το αυτοκίνητο στο αεροδρόμιο της Πράγας.
Από ποιον το νοικιάσαμε;
Οπως στη Μόσχα, τη Βαρσοβία, το Βουκουρέστι,
το νοικιάσαμε από μια αμερικάνικη εταιρία,
τη Χερτζ ή την Αβις,
δυο θυγατρικές των αμερικάνικων τραπεζικών ή χημικών τραστ.
Αυτό το αυτοκίνητο είναι Σκόντα.
Κατασκευάστηκε από το εργοστάσιο της Σκόντα, που εθνικοποιήθηκε το 1945
από τσεχοσλοβάκικες λαϊκές δημοκρατικές δυνάμεις
μετά τη νίκη τους επί του φασισμού
και με την υποστήριξη κόκκινων στρατευμάτων, υπό την ηγεσία του συντρόφου Στάλιν.
Οπότε αυτό το Σκόντα ανήκει σήμερα στους εργάτες της Σκόντα,
άρα και στον τσέχικο λαό
που πήρε στην κατοχή του τα μέσα παραγωγής του.
Αλλά η Χερτζ και η Αβις, που ανήκουν κι οι δυο στο ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο,
δε νοικιάζουν αυτοκίνητα για την ψυχή της μάνας τους.
Το κάνουν για να έχουν κέρδος.
Ως εκ τούτου, η Χερτζ και η Αβις ιδιοποιούνται καταχρηστικά
και με τη συνενοχή των ηγετών της Τσεχοσλοβακίας,
την υπερεργασία που αυτά τα ίδια αφεντικά εξάγουν
από τους εργάτες της Σκόντα. Η ιδιοποίηση της υπεραξίας
που θεωρητικά έχει εκλείψει, επανεμφανίζεται. Και στην πράξη,
όσο περισσότερο δουλεύουν οι σοσιαλιστές εργάτες της Σκόντα, τόσο περισσότερο οι ιμπεριαλιστές
μέτοχοι της Χερτζ και της Αβις γεμίζουν τα πορτοφόλια τους.
Ο ρεβιζιονισμός έχει παίξει το ρόλο του. Οι θέσεις των Οτα Σικ και Λίμπερμαν
έγιναν αυτές του Γκαλμπρέιθ και του Ζαν Ζακ Σερβάν Σρεμπέρ:
η ελεύθερη αγορά χρειάζεται σκλάβους
και οι σκλάβοι ρεβιζιονιστικών χωρών είναι καλύτερα εκπαιδευμένοι από άλλους.
Τον Αύγουστο του 1968, ρωσικά τανκς
θέλησαν να σπάσουν την αντίσταση των Τσέχων και των Σλοβάκων.
Αλλά έκαναν επιτόπου αναστροφή μπροστά στους βασιλιάδες του πετρελαίου και του απεριτίφ.
Οι νέοι τσάροι παραδόθηκαν σε ένα παλιό αστέρι:
τη διαφήμιση, το νούμερο ένα αστέρι της δυτικής οικονομίας.
Η δυτικοποίηση στην πράξη. Ο κόσμος ανήκει σε μας τους δυο!
OK, σύντροφε; OK, αφεντικό!
Η δυτικοποίηση στην πράξη.
Παράδειγμα. Ενας εργάτης στο εργοστάσιο της CKD
κατασκευάζει ένα τμήμα του αντιαεροπορικού πολυβόλου
που θα χρησιμεύσει στους συντρόφους του, τους πυροβολητές του Βόρειου Βιετνάμ,
να πολεμήσουν αποτελεσματικά ενάντια στα αεροπλάνα των γιάνκηδων εισβολέων.
Δυο σχόλια:
μικρά μοντέλα αυτών των αεροπλάνων πουλήθηκαν
σε ειδικά καταστήματα όπου πληρώνεις σε ξένο νόμισμα.
Επιπλέον,
αυτός ο εργάτης καλείται να παράγει περισσότερα
χωρίς να έχει διδαχθεί τη σύνδεση αυτής της παραγωγής με τον πολιτικό αγώνα.
Καλείται να παράγει ένα όπλο χωρίς να του λένε γιατί και πώς θα χρησιμοποιηθεί.
Εν συντομία,
το κόμμα του ζητά να αρπάξει με το ένα χέρι την παραγωγή
αλλά όχι την επανάσταση με το άλλο. Η δυτικοποίηση στην πράξη.
Τίποτα που να μας εκπλήσσει εδώ. Θυμάσαι, Ρόζα; Πράγα, 1948.
Είχαν πετάξει τον Μάζαρικ από το παράθυρο.
Και ο Γκότβαλντ, τι έλεγε ο σύντροφος Γκότβαλντ όταν ανέλαβε την εξουσία;
«Σήμερα, ολόκληρη η εργατική τάξη είναι ενωμένη.
Προχωρούμε ενωμένοι, μαζί με την αγροτική μάζα,
την αστική μεσαία τάξη, τη διανόηση της εργατικής τάξης,
και μέρος της τσέχικης και σλοβάκικης μπουρζουαζίας.
Προχωρούμε τώρα στην κατεύθυνση μιας εθνικής και δημοκρατικής επανάστασης,
και όχι στην κατεύθυνση μιας σοσιαλιστικής επανάστασης».
«Οχι προς την κατεύθυνση μιας σοσιαλιστικής επανάστασης».
Θυμάσαι, Ρόζα. Είπαμε στο σύντροφο Σλάνσκι:
«Ας απορρίψουμε τις ψευδαισθήσεις μας κι ας προετοιμαστούμε για τον αγώνα».
Και τι απάντησε ο σύντροφος Σλάνσκι;
«Τι θα πει ο υπόλοιπος κόσμος αν αφήσουμε τους εργάτες να βγουν στο δρόμο»;
Αποτέλεσμα: Κοίτα, Ρόζα, ο κύριος Μούσκουλο,
συνδικαλιστικός εκπρόσωπος, τοποθετημένος από την ταξική συμμαχία Κένεντι-Χρουστσόφ.
Και ποια είναι η δουλειά αυτού του τιποτένιου αγωνιστή;
Να προσποιείται ότι στήνει εργατικά συμβούλια, ώστε να πνίγει καλύτερα τη φωνή του λαού,
να διαστρεβλώνει τον αγώνα για την παραγωγή, να τον μετατρέπει σε θέαμα όπερας.
Η δυτικοποίηση στην πράξη.
Ενώ το προλεταριάτο αυτοθυσιάζεται,
οι σύζυγοι των πολιτικών του γραφειοκρατικού κράτους
πηγαίνουν σε σαλόνια ομορφιάς με μουσική από παριζιάνικες ταινίες-σουξέ.
Εδώ ο Ιωσήφ Σταχάνοφ κι ο Τζον Τέιλορ. Από πού έρχονται;
Ο Σταχάνοφ ήρθε από τη Μόσχα με ένα Ιλιούσιν II-62 της Αεροφλότ.
Ο Τέιλορ από τη Νέα Υόρκη με ένα Μπόινγκ 737 της Παν Αμ.
Τι διάολο κάνουν ο Τζον Τέιλορ κι ο Ιωσήφ Σταχάνοφ στην Πράγα σήμερα;
Εχουν έρθει να επιταχύνουν τη σοσιαλιστική οικοδόμηση,
και δουλεύουν μαζί σε ένα εργοτάξιο στη λεωφόρο Φρίντριχ Ενγκελς.
Ας αναλύσουμε πώς οργανώνουν τη δουλειά τους.
Ο Τζον Τέιλορ διακηρύσσει:
Είναι αναγκαίο
να αναλύσουμε όλες τις εργασίες σε απλά στοιχεία.
Είναι αναγκαίο
να βρούμε τις περιττές κινήσεις και να τις εξαλείψουμε.
Είναι αναγκαίο
να διαιρέσουμε κάθε εργασία σε στοιχεία που να αντιστοιχούν στις εξής 6 λειτουργίες:
συναλλαγή, μεταφορά και χειρισμός,
έλεγχος, αναμονή, αποθήκευση.
Ο Ιωσήφ Σταχάνοφ διακηρύσσει: Υπάρχει μόνο ένας δρόμος,
οι συμφωνίες μεταξύ των βιομηχανικών επιχειρήσεων και των κολχόζ.
Προκειμένου να εξασφαλιστεί η προσφορά εργασίας στις εν λόγω επιχειρήσεις,
οι εργάτες πρέπει, μέσω των μισθών τους, να δεσμεύονται στην παραγωγή.
Για να εφαρμοστεί και να ενισχυθεί η αρχή του ανταποδοτικού εμπορίου,
η συσσώρευση του κεφαλαίου πρέπει να ενισχυθεί εντός της βιομηχανίας.
Αυτό είναι το καθήκον, δηλώνει ο Ιωσήφ Σταχάνοφ.
Τι σημαίνει αυτή η εικόνα; Τι σημαίνει αυτός ο ήχος;
Σημαίνει ότι σήμερα, η ιερή συμμαχία μεταξύ της εργατικής δύναμης του Σταχάνοφ
και των εργασιακών μεθόδων του Τέιλορ, σήμερα αυτή η ιερή συμμαχία,
αυτή η ειρηνική συνύπαρξη στην οργάνωση της δουλειάς
σε ένα μικρό εργοτάξιο της λεωφόρου Φρίντριχ Ενγκελς στην Πράγα,
είναι αποτέλεσμα της κρίσης των πυραύλων στην Κούβα,
αποτέλεσμα του Καμπ Ντέιβιντ, αποτέλεσμα της Γιάλτας.
Σημαίνει ότι η τράπεζα «Ναρόντνι» στο Λονδίνο
δεν έβαλε πρώτη την πολιτική
όταν χρησιμοποίησε το χρυσό ρούβλι για να αντισταθεί μπολσεβίκικα
στην ιμπεριαλιστική συμφωνία του Μπρέτον Γουντς.
Αποτέλεσμα: στα γκισέ των ταμείων του παρισινού υποκαταστήματος της Τράπεζας της Β. Ευρώπης,
το χρυσό ρούβλι είχε την ιδέα να μετατραπεί σε ευρω-δολάριο,
την υψηλότερη μορφή οικονομικού ιμπεριαλισμού,
και το ρούβλι είχε την ιδέα αυτή πριν το δολάριο.
Αποτέλεσμα:
Νοβόντνι ή Ντούμπτσεκ, το ίδιο κάνει. Ο εργάτης, όπως ο φοιτητής,
είναι μονάχα μια αυτόματη μηχανή.
Συνέπεια:
μια παραλία,
το βιομηχανικό προάστιο της Μπρατισλάβα,
τα διαμερίσματα ακριβώς δίπλα στη θάλασσα,
ο ρόλος αυτής της παραλίας,
η αναγκαιότητα να μην καταστραφεί το ανθρώπινο κεφάλαιο των Σλοβάκων.
Ελεύθερος χρόνος ίσον ξεκούραση.
Δουλειά ίσον κίνηση.
Ελεύθερος χρόνος ίσον ξεκούραση.
Δουλειά ίσον αγώνας.
Ελεύθερος χρόνος: να παραμένεις μια ταξική οντότητα.
Δουλειά: να παίρνεις ταξική θέση.
Αντίθεση: ταξική οντότητα, ταξική θέση.
Αντίθεση που λύθηκε στη σοσιαλιστική Τσεχοσλοβακία
όπως στην καπιταλιστική Γαλλία, Ιταλία, Σουηδία, Βραζιλία.
Σαν αποτέλεσμα της άρνησης στους ανθρώπους του μοναδικού δικαιώματος που έμεινε έξω
από τη διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου της αστικής τάξης,
του δικαιώματος στην πολιτικά νοηματοδοτημένη δουλειά,
οι δρόμοι της Πράγας έγιναν όπως αυτοί του Λονδίνου, του Μιλάνου, της Ζυρίχης,
μόνο πιο θλιβεροί, γιατί αυτή η θλίψη δεν είναι σημάδι αγώνα.
Εδώ, όλα τα αιτήματα του γαλλικού συνδικάτου CGT,
των άγγλων εργατικών αντιπροσώπων,
ή των αγωνιστών του Κ.Κ. Ιταλίας έχουν ικανοποιηθεί.
Εδώ, δεν υπάρχουν αφόρητοι ρυθμοί εργασίας
ή χαμόσπιτα, υπάρχει η ίδια σχεδόν στέγαση για όλους.
Αλλά κάθε μέρα, όπως στο Παρίσι, τη Νέα Υόρκη, τη Στοκχόλμη, τη Μαδρίτη,
κάθε μέρα...
Αλλά κάθε μέρα, όπως στο Παρίσι, τη Νέα Υόρκη, τη Στοκχόλμη, τη Μαδρίτη,
κάθε μέρα: «ύπνος, μετρό, δουλειά», «ύπνος, μετρό, δουλειά».
Ταξική οντότητα. Ταξική θέση.
Με το να είναι κανείς ρεβιζιονιστής, ξαναγίνεται ταξική οντότητα.
Και πώς ξαναγίνεσαι ταξική οντότητα;
Αρνούμενος να αγωνιστείς παντού, από ταξική θέση.
Αρνούμενος τον αγώνα, την κριτική, τον μετασχηματισμό.
Αρνούμενος να πολεμήσεις τον δεξιό κόκκινο φραξιονισμό
στο όνομα του αριστερού κόκκινου προλεταριάτου.
Εξάλλου, Ρόζα, ιδού κάποιες συγκεκριμένες αποδείξεις.
Λέει ότι δουλεύει με ένα προϊόν για μια συγκεκριμένη μηχανή…
Σήμερα, δυο σχολές στην Πράγα είναι σε απεργία…
Τι ώρα φεύγεις από τη δουλειά;
Στις έξι.
- Απεργούμε. - Ναι, αυτό προσπαθούμε να κάνουμε.
Δηλαδή να κάνουμε συγκεντρώσεις…
Είστε σε απεργία για…
για την κτηνοτροφία…
Μένεις μακριά από εδώ;
Δηλαδή, η απώλεια του να νιώθει κανείς χρήσιμος,
όπως στη σχέση μεταξύ φοιτητών και εργατών
και στην οργάνωση μεταξύ των σχολών που δεν…
Δεν ξέρει ακριβώς για ποια μηχανή προορίζεται αυτό το προϊόν.
Η σχέση ανάμεσα στους φοιτητές και τους εργάτες,
πιστεύω ότι στη χώρα μας είναι καλύτερη,
για παράδειγμα, από ό,τι στις καπιταλιστικές χώρες, όπου είναι πιο δύσκολη…
Θέλει να μιλήσει, γιατί ο συνεταιρισμός του πάει καλά,
είναι πλούσιος συνεταιρισμός, κι αυτός είναι υπεύθυνος…
Είναι για μια ραπτομηχανή…
Για αυτούς είναι πολύ επικίνδυνο, για τους εργάτες που συμφωνούν με εμάς
να συναντηθούν μαζί μας.
Συνάντησα ένα φίλο που…
Πήγαινε στον κινηματογράφο, πήγαινε για καφέ…
Απόψε θα δει τηλεόραση…
Ναι, φυσικά…
- Δεν μπορούμε να το κάνουμε. - Γιατί;
Είναι αυτό που είπα πριν.
Οταν ξεκινήσαμε αυτή την απεργία, στην αρχή βάλαμε αφίσες…
Ενας αγρότης με μικρή ιδιοκτησία
είχε αγοράσει ένα σπίτι
και τώρα...
Πρέπει
Πρέπει να κάνουν το σχολείο που είχαν υποσχεθεί.
Αν κάνουμε απεργία…
Φεύγοντας από εδώ, πηγαίνει με ένα κορίτσι στο σινεμά ή για καφέ…
Ηταν το σπίτι των γονιών του
το οποίο είχαν για πάνω από σαράντα χρόνια.
Συμφωνούμε στο μεγαλύτερο κομμάτι, φυσικά, αλλά
με το Κ.Κ. Γιουγκοσλαβίας, μπορείς να πας εκεί,
να σου πουν τι έχουν κάνει...
τη Γιουγκοσλαβία, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία,
και τη Γαλλία.
Οι κομμουνιστές είναι άνθρωποι σαν κι εμάς.
Βλέπεις Ρόζα; Είχα δίκιο. Ρεβιζιονισμός στην πράξη: Χερτζ και Αβις.
Δυτικοποίηση στην πράξη: Διαφήμιση.
Τέιλορ και Σταχάνοφ: Θέαμα.
Οι δυο εργάτες από το εργοστάσιο ηλεκτρισμού στη Μπρατισλάβα,
οι φοιτητές της φιλοσοφικής σχολής στην Πράγα,
οι αγρότες του συνεταιρισμού Αλεξάντερ Ντοβζένκο,
παρείχαν αποδείξεις.
Τι αποδείξεις;
Δυτικοποίηση στη θεωρία. Απόδειξη ότι ο βιασμός
μιας λαϊκής δημοκρατίας από τη δυτική ιδεολογία
είναι μια από τις κύριες πτυχές του σύγχρονου ρεβιζιονισμού.
Η απόδειξη ότι οι ρεβιζιονιστές βρίσκουν
στη μήτρα της δυτικής κουλτούρας υποστήριξη για την προδοτική πολιτική τους.
Οταν οι φοιτητές καταλαμβάνουν το πανεπιστήμιο,
ανεμίζουν άφοβα την κόκκινη σημαία;
Οχι.
Σηκώνουν δειλά μια μαύρη σημαία,
ούτε καν τη μαύρη σημαία της Κροστάνδης ή της Καταλονίας
αλλά τη μαύρη σημαία του αστικού πένθους.
Τι σημαίνει αυτό;
Αυτό σημαίνει ότι ο φοιτητικός αγώνας βασίζεται
σε έναν αυτοκτονικό ανθρωπισμό, όχι σε επαναστατική αποφασιστικότητα.
Αλλη μια συγκεκριμένη απόδειξη:
Συζήτηση με τη Βέρα Χιτίλοβα, μεγάλο όνομα του τσέχικου κινηματογράφου.
Πιστεύει ότι εξαρτάται αποκλειστικά από τους ανθρώπους
το πρόβλημα της ελευθερίας-μη ελευθερίας.
Θεωρεί ότι υπάρχουν πολύ περισσότερες δυνατότητες
σε μια κρατική ταινία.
Πιστεύει ότι εδώ δεν υπάρχει η τεχνική,
ούτε εξοπλισμός, ούτε χρήματα,
αλλά ελευθερία, ναι, υπάρχει.
Ισως τελικά να ήταν καλύτερο να σταματήσουμε να κάνουμε ταινίες
και να αφήσουμε άλλους να τις κάνουν.
Για παράδειγμα, σήμερα ο Φόρμαν κάνει ταινία με την Παραμάουντ,
και η Παραμάουντ, για μένα, είναι το ίδιο πράγμα με τον Νοβότνι.
Δυτική κουλτούρα: Oπλο του σύγχρονου ρεβιζιονισμού.
Είμαστε σε μια λαϊκή δημοκρατία. Ο κινηματογράφος Ορλικ προβάλλει το
«Αγγελική, η Μαρκησία των Αγγέλων».
Πάνω από τον κινηματογράφο, βρίσκεται το σχολείο Γκεόργκι Ντιμιτρόφ.
Αλλά τι είπε ο Ντιμιτρόφ; Ελεγε: «Το λαϊκό δημοκρατικό κράτος
αντιπροσωπεύει τη δύναμη των εργατών, της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού
υπό την ηγεσία της εργατικής τάξης».
Η εργατική τάξη είναι αυτή που ζήτησε να προβληθεί η «Αγγελική»;
Οχι. Λοιπόν…
Τι σημαίνει αυτό;
Απλά ότι εδώ, όπως στο Χόλιγουντ,
οι ταινίες γίνονται για το «πόπολο».
Πας προς τον λαό, δεν εκκινείς από αυτόν.
Κριτικάρεις τα ελαττώματα του λαού, χωρίς να εκκινείς από τη θέση του λαού.
Εν συντομία, κάνεις ίδιου είδους ταινίες με τους εχθρούς του λαού.
Δυτικοποίηση στη θεωρία.
Βέρα Χιτίλοβα.
Αμερικάνικες ταινίες, γαλλικές εφημερίδες, αγγλική μουσική.
Ποιος είναι ο ρόλος της ιμπεριαλιστικής ιδεολογίας;
Να αποκρύπτει την πραγματικότητα των αγώνων,
να μασκαρεύει τον πόλεμο του παλιού με το νέο,
να ρίχνει στη λήθη την ταξική πάλη.
Ποιος χρησιμοποιεί τη δυτική ιδεολογία στην Τσεχοσλοβακία;
Ο ρεβιζιονισμός. Εναντίον ποιου;
Εναντίον του εργάτη, τον οποίο εμποδίζει να δει την αντίφαση
μεταξύ του να φτιάχνεις ένα αντιαεροπορικό πυροβόλο για το Βόρειο Βιετνάμ το πρωί,
και να πηγαίνεις να δεις το «Αγγελική, η Μαρκησία των Αγγέλων» το βράδυ.
Ποιος κερδίζει από αυτό;
Ποιος ξεκαρδίζεται στα γέλια
όταν λέγεται ότι δεν υπάρχει τέχνη ή επιστήμη χωρίς ταξική βάση;
Αυτοί που πρόδωσαν τον μαρξισμό, οι ρεβιζιονιστές.
Για να κρατήσει την εξουσία,
για να μείνει στην εξουσία,
το ρεβιζιονιστικό αφεντικό χρησιμοποιεί ένα λακέ: τον διανοούμενο.
Αυτός ο λακές μεταδίδει άφθονες αστικές ιδέες
αναγκαίες κι επαρκείς για το αφεντικό του:
ατομικισμός, εγωισμός, ψευδής σεξουαλικότητα, κλπ.
Πάντα, οι διανοούμενοι
υπήρξαν γόνιμο έδαφος για τον αστικό εκφυλισμό.
Αυτός είναι ο λόγος που ένα ρεβιζιονιστικό αφεντικό
αποφεύγει όσο μπορεί να τους εμποτίσει με
την ιδεολογία της προλεταριακής τάξης, και αντίθετα
προσπαθεί να φέρει την εργατική τάξη στο επίπεδο των αστών διανοούμενων.
Η δυτικοποίηση στη θεωρία.
Ο ρεβιζιονισμός στη θεωρία.
Στα λόγια, είναι η μέρα με τη νύχτα.
Στην πραγματικότητα, κάθε μέρα, η νύχτα πέφτει πάνω στην Τσεχοσλοβακία.
Εξήντα οχτώ.
Ο ρεβιζιονισμός στη θεωρία.
1945: Ο τσέχικος κι ο σλοβάκικος λαός απελευθερώνονται από το φασισμό.
1949: ο Νοβότνι παίρνει την εξουσία.
1968: ο τσέχικος κι ο σλοβάκικος λαός
αντιστέκονται στα τανκς των ψευτοαδερφών τους, των εισβολέων.
1968-69: Ο Ντούμπτσεκ, ο Χούζακ και η παρέα τους
παραμένουν κάτοχοι της εξουσίας.
Κάτοχοι. Εξουσία. Ατομική ιδιοκτησία.
Ναι, η ρεβιζιονιστική εξουσία γεννήθηκε από τον αγώνα του λαού.
Αλλά όποιος λέει ρεβιζιονισμός εννοεί προδοσία.
Από τη στιγμή που ο λαός τούς δίνει την εξουσία,
οι ρεβιζιονιστές αφιερώνουν όλες τις δυνάμεις τους να κρατήσουν το λαό,
ειδικά την εργατική τάξη, μακριά από την εξουσία.
Εχοντας αρνηθεί στο λαό το δικαίωμα να μιλήσει ή να δράσει,
οι πρίγκιπες του ρεβιζιονισμού, του πίνουν το αίμα.
Εδώ η πολιτική είναι υπόθεση των ειδικών:
Οι χασάπηδες της Πράγας.
Οι εντολές από ψηλά εκτελούνται από την αστυνομία στη βάση.
Το Κομμουνιστικό Κόμμα έχει απομακρυνθεί από την εργατική τάξη.
Υπάρχει μικρή απόσταση από την πολιτική εκπόρνευση μέχρι το μπουρδέλο,
και την καταργεί γρήγορα η διευθυντική κλίκα.
Οι γραφειοκράτες ψάχνουν ραντεβού σε μεγάλα διεθνή ξενοδοχεία
για να συνευρεθούν με τα παιδιά της δικτατορίας του προλεταριάτου.
Τα συνδικάτα έχουν γίνει συνηθισμένες επιχειρήσεις
υπεργολαβικής εργασίας, στην υπηρεσία φιλόδοξων αντρών
που επιδιώκουν ανέλιξη στον κρατικό μηχανισμό.
Ο βασανισμός κι ο θάνατος του προλεταριακού διεθνισμού.
Οι ρεβιζιονιστές γραφειοκράτες, όπως όλοι οι αντιδραστικοί,
φοβούνται το λαό, έτσι χρησιμοποιούν την αστυνομική τρομοκρατία.
Οπως στις καπιταλιστικές χώρες,
το Υπουργείο Εσωτερικών γίνεται Υπ. Καταστολής του εμφύλιου πολέμου
ανάμεσα στους εργάτες και την εξουσία του ρεβιζιονιστικού φεουδαρχικού συστήματος.
Ο θάνατος του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού,
που δολοφονήθηκε από τη δημαγωγία και τα ψέματα των οπορτουνιστών.
Εξήντα εννιά.
Ο ρεβιζιονισμός δεν έχει την ίδια φύση με τον ιμπεριαλισμό,
αλλά οι μέθοδοί του είναι ταυτόσημες.
ΗΠΑ ίσον ιμπεριαλισμός. ΕΣΣΔ ίσον σοσιαλ-ιμπεριαλισμός.
ΗΠΑ, Λατινική Αμερική. ΕΣΣΔ, Ανατολική Ευρώπη.
Οι σοβιετικοί ρεβιζιονιστές αντιμετωπίζουν έναν αριθμό χωρών σαν αποικίες τους.
Προς αυτές τις χώρες, οι νέοι σοβιετικοί ρεβιζιονιστές
αντεπαναστάτες τσάροι έχουν υιοθετήσει μια πολιτική βιασμού,
οικονομικής λεηλασίας και πολιτικής υποτέλειας.
Χάρη στην υποκριτική οικονομική τους βοήθεια
και την υποτιθέμενη στρατιωτική βοήθεια,
οι σοβιετικοί ρεβιζιονιστές έχουν εισχωρήσει σαν αδιάντροπες αλεπούδες
στην καθημερινή ζωή αυτών των χωρών.
«Να ζεις μεσα στο λαό όπως το ψάρι στο νερό»,
λένε οι κινέζοι σύντροφοι.
«Να κρύβεσαι σε φορτηγά για να κατασκοπεύεις τον τσέχικο και σλοβάκικο λαό»
λένε οι αυτοαποκαλούμενοι σοβιετικοί σύντροφοι.
Χτες η Τσεχοσλοβακία,
σήμερα η Κούβα, αύριο η Αίγυπτος.
Παρά το ότι ο ρεβιζιονισμός είναι σοσιαλιστικός στα λόγια, στην πράξη είναι ιμπεριαλιστικός.
Με το να σκύβουν δουλικά τα κεφάλια τους,
με το να χρησιμοποιούν το Ράδιο Μόσχα για να καταπνίξουν
τις θυμωμένες φωνές του λαού τους, οι τσέχοι και σλοβάκοι ρεβιζιονιστές
έδειξαν ότι είναι ο καλύτερος σύμμαχος του σοσιαλ-ιμπεριαλισμού,
ο καλύτερος σύμμαχος του ιμπεριαλισμού.
Σε γενικές γραμμές, μπορούμε να πούμε ότι
οι ρεβιζιονιστές αναφέρουν κείμενα των Μαρξ, Ενγκελς, Λένιν
με μοναδικό σκοπό να πουν ψέματα στο λαό.
Οταν οι ρεβιζιονιστές λένε σοσιαλισμός,
εννοούν σοσιαλ-ιμπεριαλισμός.
Οταν λένε διεθνισμός,
εννοούν σοσιαλ-αποικιοκρατία.
Οταν λένε πληροφόρηση,
εννοούν παραπληροφόρηση.
Οταν λένε προλεταριακή ταξική θέση
εννοούν αστική ταξική οντότητα.
Επομένως, τρίτο μέρος:
σε μια εικόνα αρρώστιας, βάλε έναν ήχο που δεν είναι άρρωστος.
Τρίτο μέρος.
Βάλε έναν αληθινό ήχο σε μια ψεύτικη εικόνα
με σκοπό να βρεις αρχικά μια αληθινή εικόνα.
Αυτό θα κάνουμε τώρα, Ρόζα.
Χρησιμοποίησε το νόμο της ενότητας των αντιθέτων,
που ανακαλύφθηκε από το μαρξισμό-λενινισμό, για να παρατηρήσεις τη σοσιαλιστική κοινωνία.
Τα διοικητικά στελέχη.
Υπόμνημα προς τους διαχειριστές του κόμματος και του κράτους.
Η θέση μας στη ζωή του Κράτους και του Κόμματος
σημαίνει ότι αν δεν επαγρυπνούμε
κινδυνεύουμε να υποπέσουμε σε κακές συνήθειες της γραφειοκρατίας
και να χορηγήσουμε στους εαυτούς μας ειδικά προνόμια.
Σύντροφοι, ας είμαστε προσεκτικοί, προσοχή στην αλαζονεία,
ας κρατήσουμε τον απλό τρόπο ζωής μας,
ας εξοστρακίσουμε την κολακεία και τον εγωισμό,
ας μοιραστούμε τη ζωή του λαού, αρνούμενοι τα προνόμια.
Η πρακτική μας θα πρέπει να καθοδηγείται
από την ιδέα της ολόκαρδης υπηρέτησης του λαού.
Ο,τι κάνουμε θα πρέπει να προκύπτει από τα συμφέροντα του λαού,
και όχι από ένα μικρό προνομιούχο κομμάτι του.
Αυτό σημαίνει πολλά πράγματα.
Να σκεφτόμαστε όλα τα προβλήματα υπό μαρξιστικούς-λενινιστικούς όρους.
Να γνωρίζουμε ότι ουσία δεν είναι η κατανόηση των νόμων του αντικειμενικού κόσμου
ώστε να τον εξηγήσουμε,
αλλά να χρησιμοποιούμε τη γνώση αυτών των νόμων για να τον αλλάξουμε.
Η γνώση αυτών των νόμων δεν κερδίζεται μόνο από βιβλία,
αλλά και από την πράξη.
Οταν έχουμε αποκτήσει από την πράξη θεωρητική γνώση,
πρέπει να εξακριβώσουμε την αλήθεια αυτών των ιδεών, μέσα από τις δράσεις των μαζών.
Για να το κάνουμε αυτό, πρέπει να εφαρμόσουμε τον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό.
Πρέπει να λύσουμε τις αντιφάσεις μεταξύ συγκεντρωτισμού και δημοκρατίας.
Να αρνηθούμε να λύσουμε αυτά τα προβλήματα με διοικητικά μέσα.
Πρέπει να καταδικάσουμε τη δημοκρατία που στερείται αρχών.
Στο λαό, συγκεντρωτισμός και δημοκρατία
είναι δυο αντιθετικές πλευρές ενός και μόνου όλου.
Η αναζήτηση αυτής της ενότητας,
της ενότητας της δημοκρατίας και του συγκεντρωτισμού,
της ενότητας της ελευθερίας και της πειθαρχίας,
πρέπει να είναι η κύρια πτυχή της μεθόδου ηγεσίας μας.
Ολες οι αντιφάσεις μεταξύ των ανθρώπων
μπορούν να λυθούν μόνο μέσω δημοκρατικών μεθόδων:
συζήτηση, κριτική, αυτοκριτική,
πειθώ και εκπαίδευση.
Δεν μπορούν να λυθούν με καταστολή,
που είναι αντίθετη προς τα συμφέροντα του λαού.
Η άλλη μας αρχή στην πράξη είναι η έρευνα.
Πρέπει συνεχώς να ερευνούμε μέσα στις μάζες
ώστε να τροποποιούμε τις πρακτικές μας,
και να δενόμαστε καθημερινά περισσότερο με τις μάζες.
Οχι μόνο δε φοβόμαστε την κριτική του λαού,
αλλά την παίρνουμε πλήρως υπόψη.
Η λαϊκή κριτική είναι η κινητήρια δύναμη της ηγεσίας μας.
Αν δε θέλουμε
να κερδίσει ο ρεβιζιονισμός,
πρέπει να τελειοποιήσουμε την ηγεσία βασιζόμενοι στην εξής αρχή:
«Προερχόμαστε από τις μάζες και επιστρέφουμε σε αυτές».
Δεν μπορούμε να ακολουθήσουμε το παράδειγμα του Χρουστσόφ:
υπονόμευση του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού...
Να μη σκεφτόμαστε πια την υποκειμενικότητα από την άποψη της εντύπωσης,
αλλά από την άποψη της τάξης.
…και αιφνιδιαστική επίθεση στους συντρόφους.
Θα πρέπει να είμαστε μετριοπαθείς και συνετοί,
να προσέχουμε να μην είμαστε αλαζόνες,
να κάνουμε αυτοκριτική και να έχουμε το κουράγιο να διορθώσουμε τα λάθη
και τις ελλείψεις στη δουλειά μας.
Δεν πρέπει ποτέ να διεκδικήσουμε για τον εαυτό μας όλα τα εύσημα,
και να κατηγορούμε άλλους για τα λάθη μας, όπως έκανε ο Χρουστσόφ.
Αν ακολουθήσουμε αυτές τις αρχές στη δουλειά μας,
ο γραφειοκρατικός ρεβιζιονισμός θα ηττηθεί,
τα πράγματα θα γίνουν ξεκάθαρα και το μέλλον θα είναι λιγότερο ζοφερό.
Αναμόρφωση των διανοούμενων.
Για να φτιάξει ηγέτες που πραγματικά θα υπηρετούν το λαό,
το προλεταριάτο πρέπει να αναλάβει το ιστορικό καθήκον της αναμόρφωσης των διανοούμενων.
Το προτσές της ειρηνικής μετεξέλιξης της δικτατορίας του προλεταριάτου
σε ρεβιζιονιστική κλίκα στην ΕΣΣΔ
μας διδάσκει ότι η κυριαρχία της αστικής ιδεολογίας
σε πολιτιστικό επίπεδο οδηγεί αναπόφευκτα
στην παλινόρθωση του καπιταλισμού σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο.
Ως εκ τούτου, μετά την ανάληψη της εξουσίας…
ΟΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ
Η ΚΙΝΗΤΗΡΙΟΣ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ Ο ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ
Αυτό αποδεικνύει ότι η αναμόρφωση των διανοούμενων είναι μέγιστο καθήκον.
Μεγάλος αριθμός εργατών πρέπει να πάει στα πανεπιστήμια,
στα θέατρα, στα κινηματογραφικά στούντιο, για να ξεκινήσουν
την ιδεολογική πάλη στη γραμμή του αγώνα, της κριτικής, και του μετασχηματισμού.
Αυτό δε θα οδηγήσει μονάχα σε μια νέα φάση
τον αγώνα ενάντια στην αστική ιδεολογία,
αλλά θα επιταχύνει τη διαδικασία, μέσα από την οποία η εργατική τάξη
αναδιαμορφώνει τις ζωές των διανοούμενων με βάση τη δική της εικόνα.
Γιατί αποκαλείται αυτό αναμόρφωση;
Γιατί οι διανοούμενοι πήραν αστική εκπαίδευση στο παρελθόν.
Γιατί τώρα, η ρεβιζιονιστική γραμμή Ντούμπτσεκ-Μπρέζνιεφ-Χούσακ
δεν τους έχει εκπαιδεύσει στις προλεταριακές ιδέες, αλλά στις αστικές.
Οι διανοούμενοι πρέπει να εκπαιδευτούν στην προλεταριακή αντίληψη του κόσμου,
ώστε να απορρίψουν τις αστικές ιδέες
οι οποίες αποκτήθηκαν από τη ρεβιζιονιστική εκπαίδευση.
Αυτό είναι το περιεχόμενο αυτής της ανα-μόρφωσης.
Η αναμόρφωση των διανοούμενων εξακολουθεί να αποτελεί μείζον πρόβλημα
καθ’ όλη τη διάρκεια της επανάστασης και της οικοδόμησης του σοσιαλισμού.
Μετά την κατάληψη της εξουσίας, το προλεταριάτο
αναλαμβάνει να αναμορφώσει τους διανοούμενους κατά τη δική του αντίληψη,
ώστε να σχηματίσει μια ομάδα προλετάριων διανοουμένων στην υπηρεσία του.
Αυτό είναι επιτακτική ανάγκη για την εγκαθίδρυση
και την ανάπτυξη της δικτατορίας του προλεταριάτου.
Μια επιτακτική ανάγκη για την εδραίωση της κυριαρχίας
του προλεταριάτου στους ιδεολογικούς και πολιτισμικούς τομείς.
Για την εκπλήρωση αυτού του καθήκοντος,
είναι απαραίτητη η διεξαγωγή μιας ριζοσπαστικής επανάστασης στην εκπαίδευση.
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΤΣΑΡΟΥΣ
Αναλύοντας το ισπανικό φοιτητικό κίνημα,
το οποίο αποκτά όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις,
το ισπανικό μαρξιστικό-λενινιστικό κομμουνιστικό κόμμα
δείχνει το δρόμο προς τα εμπρός.
Πρέπει να λάβουμε τα παρακάτω σημαντικά μέτρα:
Αποστολή μαθητών και εκπαιδευτικών για ένα διάστημα στην παραγωγή.
Καταδίκη της αστικής θεωρίας της επιστήμης υπεράνω των τάξεων
και της αφηρημένης γνώσης.
Τοποθέτηση, σε κάθε διδασκαλία, του ερωτήματος: για ποιον, εναντίον ποιου;
Πλήρης καταγγελία των αυτοαποκαλούμενων ακαδημαϊκών με μεγάλη επιρροή
που εμπλέκονται σε ρεβιζιονιστικές επιδιώξεις.
Πολλαπλασιασμός των ομάδων προπαγάνδας της εργατικής τάξης στα πανεπιστήμια.
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΜΙΚΡΟΑΣΤΙΚΟ ΣΛΟΓΚΑΝ "ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΩ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ"
ΑΝΤΙΤΑΣΣΟΥΜΕ ΤΟ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΟ- ΛΕΝΙΝΙΣΤΙΚΟ ΣΛΟΓΚΑΝ
"ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΜΦΑΝΗ ΤΗΝ ΑΠΟΛΑΥΣΗ ΜΑΣ!"
Εξάσκηση της μεθόδου: αγώνας, κριτική, μετασχηματισμός.
Αδυναμία λήψης αυτών των μέτρων σημαίνει ότι δεν δρούμε για τα συμφέροντα του προλεταριάτου.
Το προλεταριάτο θα απελευθερώσει ολοκληρωτικά τον εαυτό του, μόνο αφού απελευθερώσει όλη την ανθρωπότητα.
Οι προλεταριακές πολιτικές πρέπει να σηματοδοτούν μια λύση
για τις μάζες και τους διανοούμενους
και πρέπει να επιδιώκουν να μετατρέψουν τους αρνητικούς παράγοντες σε θετικούς.
Θα πρέπει να αναλάβουμε την αναμόρφωση των διανοούμενων σύμφωνα με αυτό το πνεύμα.
Η υιοθέτηση αυτής της κριτικής προοπτικής θα επέτρεπε
σε όσους έχουν υποπέσει σε σοβαρά λάθη να τα παραδεχτούν και να τα διορθώσουν.
Οσον αφορά τη μικρή μειοψηφία των υπευθύνων του κόμματος
που τελικά επιλέγουν να ακολουθήσουν το δρόμο του καπιταλισμού,
πρέπει να συγκεντρώσουμε…
Πρέπει να συγκεντρώσουμε επάνω τους το μίσος μας,
γιατί είναι η ρεβιζιονιστική τους γραμμή και εκπαίδευση
που έχει δηλητηριάσει τους νέους μας διανοούμενους.
Πρέπει να κάνουμε μια διάκριση μεταξύ αυτής της χούφτας των αντεπαναστατών
και της μεγάλης πλειοψηφίας των διανοούμενων που ξεγελάστηκαν από αυτή την κλίκα.
Πρέπει να καθιερώσουμε τη σαφή διάκριση ανάμεσα σε δυο τύπους αντιφάσεων:
Αντίθεση μέσα στο λαό και αντίθεση ανάμεσα σε εμάς και τον εχθρό.
Για να λύσουμε την αντίθεση ανάμεσα στους διανοούμενους
και τη δικτατορία του προλεταριάτου,
πρέπει να υιοθετήσουμε τη διαδικασία: ενότητα, κριτική, αυτοκριτική, ενότητα.
Η αγροτιά.
Στην ύπαιθρο του Δούναβη, πολλές ομάδες μάχονταν σκληρά.
Ο Λένιν τάχθηκε με τους σιδηρουργούς
επειδή πίστευε ότι μόνο αυτοί μπορούσαν να διασφαλίσουν το μέλλον της χώρας.
Μπορούσε κανείς να τους ζητήσει τα πάντα
και οι δράσεις τους ήταν ιδιαίτερα χρήσιμες για όλους τους ανθρώπους.
Ο Λένιν είπε:
«Αν οι αγρότες μόνοι τους εντείνουν τις προσπάθειές τους,
η συγκομιδή θα αυξηθεί πολύ λίγο.
Αν, από την άλλη, τους δοθεί επαρκής αριθμός αρότρων,
το αποτέλεσμα θα είναι σημαντικό».
Εκείνη την εποχή, υπήρχαν δυο ειδών άροτρα.
Κάποια ήταν φτιαγμένα από ξύλο με τον παλιό τρόπο,
άλλα, που ήταν πιο καινούρια, ήταν φτιαγμένα από σίδερο
και σφυρηλατούνταν σε μεγάλα εργαστήρια που ανήκαν στους ισχυρούς.
Αλλά υπήρχε μόνο
ένας σχετικά μικρός αριθμός σιδερένιων αρότρων.
Κόστιζαν πάρα πολλά, και μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν επικερδώς
μόνο σε μεγάλες εκτάσεις, και με τη βοήθεια αλόγων.
Τα απλά ξύλινα άροτρα, από την άλλη,
μπορούσαν να φτιαχτούν από τους ίδιους τους αγρότες, αλλά έκαναν
πολύ ρηχά αυλάκια στο έδαφος.
Αυτά τα άροτρα τα χρησιμοποιούσαν οι φτωχοί αγρότες.
Επιπλέον, αυτοί οι αγρότες είχαν πολύ λίγη γη για να συντηρήσουν τον εαυτό τους.
Συχνά υποχρεώνονταν να δουλέψουν κι αλλού,
σε μεγάλα κτήματα για ένα μισθό.
Πολλοί γιοι αγροτών πήγαν στις πόλεις να βρουν δουλειά
σε μεγάλα εργοστάσια μετάλλου, ή σε άλλα εργαστήρια.
Αλλά μόνο μερικοί από αυτούς, τους οποίους η γη τους δεν μπορούσε να τους ταΐσει,
επιβίωσαν στις πόλεις.
Το εμπόριο αρότρων ήταν πολύ στενά περιορισμένο.
Πρώτον, τα μεγάλα κτήματα ήταν λίγα σε αριθμό.
Δεύτερον,
οι κυρίαρχοι του σιδήρου έπρεπε να κρατούν την τιμή των αρότρων σε ψηλά επίπεδα.
Αύξησαν τα κέρδη τους
όχι με την αύξηση των πωλήσεων αρότρων,
αλλά πρωτίστως κάνοντας τους εργάτες να δουλεύουν περισσότερο.
Η συνεχιζόμενη φυγή των φτωχών αγροτών από την ύπαιθρο
σήμαινε ότι πάντα μπορούσε κανείς να βρει νέους τεχνίτες,
που δούλευαν για χαμηλούς μισθούς.
Μεγάλη φτώχεια βασίλευε ανάμεσά τους.
Με τη βοήθεια του Λένιν,
οι σιδηρουργοί έδιωξαν τους κυρίαρχους του σιδήρου και κατέλαβαν την εξουσία.
Κατά την εξάλειψη των κυρίαρχων του σιδήρου,
οι φτωχοί αγρότες στήριξαν τους σιδηρουργούς.
Μετά, οι σιδηρουργοί τους βοήθησαν να διώξουν τους μεγαλογαιοκτήμονες.
Οι φτωχοί αγρότες αμέσως μοίρασαν τη γη που κέρδισαν.
Πριν έρθει στην εξουσία, ο Λένιν είχε διδάξει ότι ήταν αναγκαίο
πριν από οτιδήποτε άλλο να παρέχουν σιδερένια άροτρα σε όλη τη χώρα,
και πολλοί είχαν καταλάβει πως σκόπευε να εξαλείψει άμεσα
τις μικρές αγροτικές ιδιοκτησίες.
Ομως,
όταν κατέλαβε την εξουσία με τη βοήθεια των σιδηρουργών, έκανε το αντίθετο.
Αφησε τη γη στους φτωχούς αγρότες,
όπως είχε αφήσει τα εργαστήρια στους τεχνίτες σιδηρουργούς,
παραχωρώντας στον καθένα
όση γη μπορούσε να καλλιεργήσει μόνος του.
Με αυτόν τον τρόπο, αύξησε αισθητά τον αριθμό
των χωραφιών που ήταν πολύ μικρά για τη χρήση σιδερένιου αρότρου.
Μόνο λίγα μεγάλα αγροκτήματα κατέλαβαν
και διαχειρίστηκαν ο ίδιος και οι μαθητές του.
Η φιλόσοφος Λούξεμπουργκ κατέκρινε βίαια τον Λένιν.
Είπε:
«Ο Λένιν είναι σαν όλους τους άλλους. Η εξουσία εξασθενεί τη μνήμη του».
Και: «Αυτός που πετυχαίνει, ξεχνά πολλά».
Ο Λένιν απάντησε:
«Εχω διδάξει, τώρα μαθαίνουν.
Ακουσαν, τώρα βιώνουν».
Ο Λένιν γελούσε με όσους πίστευαν ότι κάποιος μπορούσε, σε μια μέρα, με ένα διάταγμα,
να βάλει τέλος σε χίλια χρόνια δυστυχίας, και τράβηξε το δρόμο του.
Σύντομα η κατάσταση είχε ως εξής:
Οι σιδηρουργοί, αφού είχαν διώξει τους καταπιεστές τους,
παρήγαγαν όσα σιδερένια άροτρα μπορούσαν,
χωρίς να ανησυχούν σε τι τιμή θα τα πουλήσουν.
Οι γαιοκτήμονες είχαν επίσης εκδιωχτεί
και τα κτήματά τους τα διαχειριζόταν τώρα το κράτος,
ή οι αναρίθμητοι μεμονωμένοι μικροί αγρότες.
Μεταξύ των αγροτών, υπήρχαν κάποιοι που είχαν σχεδόν αρκετή γη,
και άλογα να σέρνουν τα άροτρα.
Ωστόσο αυτοί δεν σκόπευαν να αγοράσουν σιδερένια άροτρα
γιατί η γη τους ήταν πολύ μικρή.
Οι αγρότες που ήταν εντελώς φτωχοί δεν είχαν άλογα και πεινούσαν.
Για άλλη μια φορά έπρεπε να βρουν αυτούς που ήταν σε καλύτερη κατάσταση
και να δουλέψουν για αυτούς για ένα μισθό ή για να δανειστούν άλογα.
Σύντομα έμειναν και πάλι πολύ δυσαρεστημένοι.
Το μίσος τους στράφηκε εναντίον των εύπορων αγροτών.
Ο Λένιν δεν έκανε τίποτα να καταστείλει αυτό το μίσος, αντίθετα το πυροδότησε.
Οι σιδηρουργοί έστειλαν άντρες
σε όλη τη χώρα να προπαγανδίσουν τα σιδερένια άροτρα.
Συμβούλευσαν τους φτωχούς αγρότες
να συνεταιριστούν στο μεγαλύτερο δυνατό αριθμό,
και να συνδυάσουν όση γη μπορούσαν,
ώστε η χρήση σιδερένιων αρότρων να είναι επικερδής.
Σε αυτούς που ακολουθούσαν τις συμβουλές τους, θα έστελναν ένα σιδερένιο άροτρο με πίστωση.
Αλλά στους μεμονωμένους αγρότες που ήταν πιο εύποροι,
δεν έκαναν καμία πίστωση,
και έστελναν σιδερένια άροτρα μετά από μεγάλες καθυστερήσεις.
«Είμαστε στην ίδια κατάσταση με τους φτωχούς αγρότες» είπαν ήρεμα.
«Εμείς οι σιδηρουργοί δεν έχουμε πλέον από ένα αμόνι που ανήκει μόνο σ’ εμάς.
Χωρίς αυτό, δεν μπορούμε να φτιάξουμε άροτρα».
Ο Λένιν απάντησε:
«Αν θέλετε η γη να βγάλει σιτάρι,
παραιτηθείτε από τη γη τώρα προκειμένου να το πάρετε».
Που σημαίνει:
«Αν εγκαταλείψετε τα χωράφια που σας ανήκουν, θα πάρετε περισσότερο σιτάρι».
Ηταν αλήθεια.
Σύντομα δημιουργήθηκαν γιγαντιαίες εκτάσεις,
μεγαλύτερες από τα φεουδαλικά κτήματα του παρελθόντος.
Μετά από λίγο καιρό, οι ίδιοι οι εύποροι αγρότες
αναγκάστηκαν με τη σειρά τους να προσχωρήσουν σε αυτές τις εκτάσεις,
επειδή δεν μπορούσαν πλέον να βρουν μισθωτούς εργάτες,
και τα χωράφια τους παρήγαγαν λίγο σιτάρι,
αφού τα παλιά ξύλινα άροτρα δεν έκαναν βαθύ αυλάκι.
Ετσι ο Λένιν πραγματοποίησε το πρόγραμμά του εκπληρώνοντας το καθήκον του
και αφήνοντας της φύση να εκπληρώσει το δικό της.
Αναμόρφωση των διανοούμενων.
«Μη λέτε “φύση”, να λέτε “διαλεκτική της φύσης”».
Απόσπασμα από τον Φρίντριχ Ενγκελς.
Ο στρατός.
Το πρώτο διάταγμα της Παρισινής Κομμούνας ήταν
η κατάργηση του μόνιμου στρατού και η αντικατάστασή του από τον ένοπλο λαό.
Εκείνο το αίτημα τώρα εμφανίζεται στα προγράμματα
όλων των κομμάτων που αυτοαποκαλούνται κομμουνιστικά.
Με τον τρόπο αυτό, η Κομμούνα φάνηκε πως είχε αντικαταστήσει την κατεστραμμένη κρατική μηχανή
απλά με τη θέσπιση πιο πλήρους δημοκρατίας,
με την καταστολή του μόνιμου στρατού
και την εκλογή και ανάκληση όλων των αξιωματούχων χωρίς εξαίρεση.
Τώρα, στην πραγματικότητα,
αυτό το «απλά» αντιπροσωπεύει ένα γιγαντιαίο καθήκον:
την αντικατάσταση των θεσμών από άλλους, ριζικά διαφορετικούς.
Την αντικατάσταση των θεσμών από άλλους, ριζικά διαφορετικούς.
Αυτή είναι σίγουρα μια περίπτωση ποιοτικού μετασχηματισμού.
Διεξαγόμενη με αυτό τον τρόπο,
όσο πιο πλήρως και πιο μεθοδικά γίνεται,
η αστική δημοκρατία γίνεται προλεταριακή.
Το κράτος,
αυτή η επίσημη εξουσία σχεδιασμένη να υποτάσσει μια καθορισμένη τάξη,
μεταμορφώνεται σε κάτι που δεν είναι πλέον, κατά κυριολεξία, ένα κράτος.
Δεν παύει να είναι αναγκαίο
να υποταχθεί η αστική τάξη και να καμφθεί η αντίστασή της,
αλλά εδώ το όργανο καταστολής είναι η πλειοψηφία του πληθυσμού
και όχι πια η μειοψηφία,
όπως ίσχυε πάντοτε την εποχή της δουλείας
και της μισθωτής σκλαβιάς.
Τώρα, από τη στιγμή που η πλειοψηφία του λαού
υποτάσσει τους καταπιεστές της,
δεν υπάρχει πια ανάγκη ειδικής δύναμης καταστολής.
Εβδομήντα πέντε, μέρος 2.
Υπό αυτήν την έννοια, το κράτος αρχίζει να εκλείπει.
Στη θέση των ειδικών θεσμών μιας προνομιούχας μειοψηφίας,
των αξιωματούχων και των ηγετών του τακτικού στρατού,
η ίδια η πλειοψηφία μπορεί να αναλάβει άμεσα τα καθήκοντα αυτά.
Και όσο περισσότερο οι λειτουργίες της κρατικής εξουσίας
εξασκούνται από όλο το λαό, τόσο λιγότερο αναγκαία γίνεται αυτή η εξουσία.
Είναι ακριβώς εδώ που βλέπουμε το σημείο μεταστροφής
της αστικής δημοκρατίας σε προλεταριακή δημοκρατία,
της δημοκρατίας των καταπιεστών σε δημοκρατία των καταπιεσμένων,
του Κράτους, από ειδική δύναμη που δημιουργήθηκε για να υποτάσσει
μια καθορισμένη τάξη, σε καταστολή που ασκείται
στον καταπιεστή από τη γενική εξουσία
της πλειοψηφίας του λαού, των εργατών και των αγροτών.
Δικτατορία του προλεταριάτου.
Ποιοι είναι οι εχθροί μας; Ποιοι οι φίλοι μας;
Αυτή η ερώτηση είναι εξαιρετικά σημαντική για την επανάσταση.
Χωρίς πλατιά λαϊκή δημοκρατία,
η δικτατορία του προλεταριάτου δε θα μπορέσει ποτέ να εδραιωθεί.
Το προλεταριάτο πρέπει να εξασκήσει, σε κάθε τομέα,
τη δικτατορία του πάνω στην αστική τάξη.
Μετά την εξόντωση των ένοπλων εχθρών του,
απομένουν ακόμη οι άοπλοι εχθροί.
Εχουν τα μέσα να ξεκινήσουν αγώνα μέχρι θανάτου εναντίον του προλεταριάτου.
Διατηρώντας σταθερά τη δικτατορία του προλεταριάτου
και δημιουργώντας τις συνθήκες για το πέρασμα στον κομμουνισμό.
Οι ρεβιζιονιστές εξαλείφουν τη διαφορά μεταξύ σοσιαλισμού και καπιταλισμού,
μεταξύ της δικτατορίας του προλεταριάτου και της αστικής δικτατορίας.
Πρέπει να παλέψουμε ενάντια στον εγωισμό και να κριτικάρουμε το ρεβιζιονισμό.
Χωρίς να καταστρέψουμε, δεν μπορούμε να χτίσουμε.
Η καταστροφή είναι κριτική, είναι επανάσταση.
Οι εργατικές ομάδες προπαγάνδας
θα παραμείνουν για πολύ καιρό στα σχολεία,
θα συμμετέχουν σε όλα τα καθήκοντα αγώνα, κριτικής, μετασχηματισμού,
και θα διευθύνουν το σχολείο από εκεί και πέρα.
Η
ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ
ΤΟΥ
ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟΥ
ΕΙΝΑΙ
Η ΕΙΣΟΔΟΣ
ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ
ΣΤΟ
ΕΠΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑ
Αφήστε τις μηχανές
Βγείτε έξω, προλετάριοι
Διαδηλώστε και διαδηλώστε
Ετοιμαστείτε για την επίθεση
Με παραταγμένες σημαίες και όπλα γεμάτα
Στο βήμα με ρυθμό Για την επίθεση, προχωρήστε!
Εντάξει;
Αδράξτε τώρα το εργοστάσιο,
Σκάψτε τον τάφο του κεφαλαίου.
Η ζωή σας είναι πιο σημαντική
από το να είστε μηχανές.
Ολα για όλους, τίποτα για τον εκμεταλλευτή.
Ο κόσμος πρέπει να κερδηθεί,
Ξεσηκωθείτε προλετάριοι!
το αίμα των αδερφών μας
καλεί για δικαιοσύνη.
Τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει
την οργή των μαζών.
Στο Λονδίνο, το Παρίσι, στη Βουδαπέστη και το Βερολίνο
καταλάβετε την εξουσία, τάγματα των εργατών!
Πάρτε την εκδίκησή σας,
Τάγματα των εργατών!
τα καλύτερά μας…
Η τρίτη διεθνής.
Πεντηκοστή επέτειος της ίδρυσης
της Τρίτης Κομμουνιστικής Διεθνούς.
Το μεγάλο ρεβιζιονιστικό τσίρκο.
Οι κλόουν της Μόσχας και οι τσέχοι και σλοβάκοι συνεργοί τους
μεταμφιέζονται σε μαρξιστές-λενινιστές.
Κύριο άρθρο στην Πράβντα: «Ζήτω η Τρίτη Κομμουνιστική Διεθνής,
εντούτοις τα άρθρα 4, 6, 7 και 11,
σχετικά με τις προϋποθέσεις για την είσοδο των κομμάτων
στην Κομμουνιστική Διεθνή, περιλαμβάνουν εσφαλμένες απόψεις».
Τι λένε τα άρθρα 4, 6, 7 και 11;
Αρθρο 4. Στη Βραζιλία:
Αρνηση ανάληψης συστηματικής ζύμωσης και προπαγάνδας
στο στρατό θα ήταν προδοτική
για το επαναστατικό κίνημα.
Αρθρο 6. Στην Παλαιστίνη:
Στους άραβες εργάτες πρέπει να δειχτεί ότι η αποχή από ιμπεριαλιστικούς πολέμους
δε σημαίνει αποδοχή της διαιτησίας των Μεγάλων Δυνάμεων,
αλλά καταστροφή του καπιταλισμού
μέσω της επαναστατικής βίας.
- Αρθρο 7. Στην Ιταλία: - Οι απεργίες πρέπει να βασίζονται
στην πλήρη ρήξη με το ρεφορμισμό.
Αρθρο 11. Στην Τσεχοσλοβακία:
Υποπτα δεξιά στοιχεία στο κόμμα δεν θα πρέπει να αντικατασταθούν
με άλλα ύποπτα δεξιά στοιχεία.
Ακου, υπερβάλλεις, Ρόζα.
Αναφέρεις αληθινά κείμενα, αλλά με τι;
Με εικόνες που είναι ακόμα μισοψευδείς.
Νόμισες πως μπορούμε να συλλάβουμε έτσι απλά, από τύχη,
τις σχέσεις παραγωγής μεταξύ των εικόνων και ήχων.
Στην πραγματικότητα, ενήργησες δογματικά.
Αυτό που υιοθέτησες τελικά είναι το ύφος των αφισών και των συνθημάτων.
Νόμιζες ότι έκανες ένα βήμα μπρός.
Αποτέλεσμα: κάναμε δυο βήματα πίσω.
Ας κοιτάξουμε προς τα πίσω τώρα που είμαστε εκεί.
Τσεχοσλοβακία. Είδαμε στην πράξη, πρακτικά,
πρώτον: τον ασθενή, τη συγκεκριμένη κατάσταση.
Δείξαμε στη θεωρία, θεωρητικά,
δεύτερον: την αρρώστια, το ρεβιζιονισμό,
αρχή με συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης.
Δείξαμε, χωρίς να μπορέσουμε να περάσουμε από τη θεωρία στην πράξη,
τρίτον: τον μαρξισμό-λενινισμό,
πώς να θεραπεύσουμε την αρρώστια, πώς να παλέψουμε ενάντια στον ρεβιζιονισμό,
συνέχεια και τέλος, συγκεκριμένη ανάλυση, συγκεκριμένη κατάσταση.
Τέταρτο μέρος. Τσεχοσλοβακία. Νέα συγκεκριμένη κατάσταση.
Κατάσταση ταξικής πάλης. Σκληρή μάχη μεταξύ του παλιού και του νέου,
μεταξύ κόκκινου ρεβιζιονισμού της δεξιάς και κόκκινου μαρξισμού-λενινισμού της αριστεράς,
του κόκκινου του προλεταριάτου.
Ωραία. Τώρα ας σκεφτούμε.
Είναι δύσκολο. Ωραία.
Τώρα, έχοντας τις σωστές ιδέες.
Ιδέες. Φιλοσοφία.
Πρέπει να οργανώσουμε μια νέα έξοδο της φιλοσοφίας των εικόνων και των ήχων.
Είναι φυλακισμένη.
Από ποιον;
Από τους ρεβιζιονιστές και τους αστούς που φυλακίζουν τα πάντα.
Γιατί να την ελευθερώσουμε;
Ο Μάο Τσε Τουνγκ, που ελευθέρωσε τον κινέζικο λαό,
είπε ότι χρησιμοποίησε τη φιλοσοφία για να το πετύχει.
Αλλά για ποια φιλοσοφία πρόκειται;
Σου είπα πως είναι φυλακισμένη. Το καθήκον των φυλακισμένων είναι να απελευθερωθούν.
Οι απαντήσεις σου κάνουν κύκλους και δεν προχωράμε.
Προχωρούμε κάνοντας κύκλους,
εμπλεκόμενοι σε διάφορους αγώνες στη ροή της ιστορίας.
Οχι ιστορία, κοινωνική πρακτική.
Οι άνθρωποι αποκτούν
πλούσια εμπειρία
που αντλείται τόσο από τις επιτυχίες όσο και από τις αποτυχίες τους.
Οχι ιστορία, κοινωνική πρακτική.
Ναι. Από πού έρχονται οι σωστές ιδέες;
Πέφτουν από τον ουρανό; Οχι.
Πηγάζουν από την κοινωνική πρακτική.
Από τα τρία είδη της κοινωνικής πρακτικής.
Κοινωνική πρακτική.
Αγώνας για την παραγωγή.
Κοινωνική πρακτική.
Ταξική πάλη.
Κοινωνική πρακτική.
Επιστημονικός πειραματισμός.
Η κοινωνική ύπαρξη των ανθρώπων καθορίζει τη σκέψη τους.
Πετάξτε τις ψευδαισθήσεις σας
και προετοιμαστείτε για τον αγώνα κατά του ρεβιζιονισμού!
Ας είμαστε σταθερά αποφασισμένοι να μην κάνουμε πίσω μπροστά σε οποιαδήποτε θυσία!
Ας ξεπεράσουμε όλα τα εμπόδια
για να νικήσουμε ενάντια στο ρεβιζιονισμό!
Τα λέμε σύντομα, Ρόζα, σε φιλώ.
Σε αγαπώ. Γεια σου, Βλαντιμίρ.
Ζήτω η αντίσταση του τσέχικου λαού ενάντια στο σοβιετικό σοσιαλ-ιμπεριαλισμό!
Ζήτω η σκέψη του Μάο Τσε Τουνγκ!
Υποτιτλισμός: Κόντρα www.eksegersi.gr